Amcasının Korkusundan Dışarı Çıkamayan Ela

11

Karşısına nasıl bir tepkiyle çıkacak korkusuyla, bir türlü cesaret edemiyor her defasında geri adım atıyordu.

Ela da onu çok seviyordu; ama ilerde olacakları az çok tahmin ettiği için amcasının korkusundan aşkını hayalinde yaşamaya razı bir’şekilde yaşıyordu.

Bir gün Kemal, Abdullah’ın okuma yazmasının hiç olmadığından iyice emin olduktan sonra Ela’ya karşı aşkını yazılı bir şekilde dile getirmeyi kafasına sokar. Çünkü Ela’ya olan aşkı bütün korkularımın önüne bir perde gibi çekiliyordu.

Aybaşında maaşım alan Kemal borcunu ödemek için bakkala gitti. O gece sabaha kadar uyuyamayıp Ela’ya bir mektup yazmıştı. Borcunu verirken Abdullah fark etmesin diye yazdığı mektubu da Ela’nın eline sipariş kağıdı gibi sokuşturmuştu.

Bir şey alıp heyecanlı bir şekilde çıkmıştı bakkaldan. Ela, akşam mum ışığında Kemal’in mektubunu açıp okumaya başladı. O saatlerde Abdullah da komşulara gitmişti; o konuda biraz rahattı; fakat Kemal’in mektubunda şunlar yazıyordu.

Tüm yüzü kapalıydı ama o güzel yeşil gözleri bile her şeye değerdi. Abdullah amcasının korkusundan pek fazla başım kaldıramıyordu. Müşteriler ile konuşurken bile ya önündeki Vitrine ya da başka bir yere bakarak konuşurdu. Yaptığı en ufak hata, hem kendisi hem de annesi Kerime’nin o gece dayak yemesine neden oluyordu. Bu nedenle kendisine aldığını etmiyordu.

Ama sırf onun yüzünden annesinin şiddet görmemesi için elinden geldiğince Abdullah amcasına karşı bir hata yapmamaya Özen gösteriyordu. Bir bekçi gibi amcasının gözü üstündeydi.

Kemal Teğmen alışverişini yaptıktan sonra iki askeri ile bakkaldan çıktı. Ama giderken bile sanki kıymetlisini unutmuş gibi aklı hep orada kaldı. O köye geleli bir ay olmuştu; bir kez dahi bakkala gitme hevesi olmayan Kemal 0 günden sonra bakkala gitmek için bahaneler aramaya başladı ve sık sık gider oldu. Hatta birçok kez ihtiyacı olmadığı halde askerlerin bakkaldan ihtiyaçları olanlarının listesini yapıp o şekilde hemen her gün gidiyordu. Aşk nelere kadirdir; insanı hamal da yapar kral da. Kısa bir süre içerisinde bakkalın en iyi müşterisi oldu. Zamanla Abdullah’ın ilgisini kazanmak zor olmadı.

11

Abdullah ona çay ısmarlar, zamanla onu eve yemeğe bile davet eder oldu. Ama bir türlü Ela’nın ilgisini çekemiyordu, halbuki Ela da ondan hoşlanıyordu. Ama amcasının korkusundan.

“Amcasının Korkusundan Dışarı Çıkamayan Ela” üzerine 1 yorum.

  1. Kısa bir süre sonra köylerine tekrar asker yerleşmişti. Buna en çok çocuklar sevindi. Annelerinin pişirdikleri taze tandır ekmeklerini götürüyor, karşılığında askerlerden bir sürü çikolatalar, vişne suyu ve belki hayatlarında hiç tatmadıkları yiyecekler alıyorlardı.

Bir cevap yazın